• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası

Gönül Burukluğunda

Gönül Burukluğunda

 

 

Bir kuşun; güvercinin,serçenin kanat çırpışını görebilmek serin, kuytu köşesinde parkın. Kimse görmez onu, göremez. Bakmak kaygısından uzak yerlerde kanat çırpar kuşlar. Hüznünü bırakır konduğu dallara. İncecik "cik..cik" lerinde sevgisinin arta kalanını uçurur bilmediği biryerlere, belki de dönüp dolaşıp aynı yere!

 

Bir kırmızı gülün bir gün solacağını, ya da sevmeyi bilmeyen bir elin kendisini koparacağını bile bile,  acıya, gönül burukluğuna, sonra tüm yaşanmayacak zamanlara inat günden güne açışını, gün gibi kızıllanışını izlemek. Biriken sevincini nefretinden özenle ayırıp sevdasına sunuşunu görebilmek.

Az şey mi tüm bunlar?

 

Onca insan.. umutla sevinci bir de sevgiyi elele tutuşturan onca insan..hem hüzün hem de hüzünlerinden geriye kalan sevinçleriyle onca insan..

 

Peki ama neden kimi zaman kendi yaldızını kendileri kavlatır insanlar yüzlerinden!..

Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam22
Toplam Ziyaret42286
Saat